شمع خاموش تو رنگ رخ خصمانه توست              حاليا باز نگاهم همه پروانه توست

لحظه در پای نگاهت به درازا نرود                         ساعتی خانه نشين شو كه دلم خانه توست

آرزومند نگاه شب چشمان توام                           گرچه چشمت به بيان دل بيگانه توست

آرزو را اگر از خار غمت بود خسی                        غير از اين بود هما را همه بر شانه توست

فال من را اگر از قهوه تلخ تو نبود                          از كجا نقش اسيرم ته پيمانه توست

اين همه كوچه به كوچه غم دل می شنوی            تا كجا پشت سرم كوچ غريبانه توست...