اين لرزشی كه توی پاهامه                    بايد بفهمی از خود من نيست

بايد منو باور كنی تا من                        از انعكاس كوچه بيرون شم

از رفت و آمد های تو در تو                     چيزی نمونده تا که مجنون شم

كابوستو می بينم و هر شب                 تا انتهای عشق تو می رم

تو  گیر و دار لحظه آخر                          می ميرم و دستاتو می گيرم

بازم رسيديم روبروی هم                       همسايه شد چشمای تو با من

نزديكتم ، چشماتو باور كن                    طاقت نميارم ، بيا تا من

يا آخرين بغض منو بشكن                      تا جمله عشق تو پيداشه

يا بشكن اين خواب پريشونو                  تا قفل تو از رو دلم واشه...

(مسعود عباسی)